Στα πέτρινα μονοπάτια του Ολύμπου

Στα πέτρινα μονοπάτια του Ολύμπου

Η ιδέα να ποδηλατήσουμε στα μονοπάτια δίπλα από τις κορυφές του Ολύμπου, “γεννήθηκε” λίγους μήνες πριν στις πλαγιές της Πίνδου, όταν συνθέταμε τη θαυμάσια διαδρομή μας στα Ζαγοροχώρια.

Στο παρελθόν συχνά βλέπαμε φωτογραφίες κάποιων που σκαρφάλωσαν με τα ποδήλατά τους, ακόμα και …στη κορυφή! Σκεφτήκαμε λοιπόν κι εμείς, με τον ενθουσιασμό που μας κατέχει, πως αν υπάρχει δυνατότητα κάποιος να ευχαριστηθεί ποδηλασία στον Όλυμπο ότι θα πρέπει να το ανακαλύψουμε και να εντάξουμε με περηφάνια τη διαδρομή αυτή στο ημερολόγιό μας.

Όταν πριν λίγες μέρες ταιριάξανε επιτέλους οι κατάλληλες συνθήκες, αίθριος καιρός και χώρος στο καταφύγιο, γεμίσαμε τα μικρά μας σακίδια με τις αγαπημένες μας σοκολάτες, λίγα ξερά σύκα, ελιές θρούμπες και μπόλικο νερό.

Γνωρίζαμε φυσικά, πως θα έπρεπε σε μεγάλο τμήμα του βουνού να μεταφέρουμε τους άψυχους συντρόφους μας, τα ποδήλατα, προσδοκούσαμε όμως σε μια μεγαλειώδη “αποζημίωση” στο κατέβασμα της δυτική πλευρά του βουνού!

Όπως και να έχει, τραβήξαμε μια ντουζίνα αξιόλογες φωτογραφίες από το “Μύτικα” (η ψηλότερη κορφή του Όλυμπου στα 2.918μ), το “θρόνο του Δία” (χαρακτηριστικό σχηματισμό βράχων) και από χαρούμενα αγριοκάτσικα να μας κοιτούν απορημένα.

Τα στενά ανηφορικά και σε πολλά σημεία απότομα και σαθρά μονοπάτια στα 2850 μέτρα, διαδέχθηκε ένας κατηφορικός χωματόδρομος με μπόλικη φυτευτή πέτρα. Αυτός μας οδήγησε στη κοίτη ενός πολύ όμορφου ρέματος αλλά εντελώς ακατάλληλου για ποδηλασία και πολλά υποσχόμενου για αναγκαστική διανυκτέρευση, που ευτυχώς αποφύγαμε.

Ολοκληρώσαμε τη σχεδιασμένη διαδρομή μας ακολουθώντας το μονοπάτι Ε4 μέχρι το μικρό χωριό “Κοκκινοπυλός” (1.140μ υψόμετρο) όπου κάτω από το σκυθρωπό βλέμμα του Δία, εξαντλημένοι φθάσαμε τη νύχτα της δεύτερης μέρας μας στο βουνό…

Η “πληρωμή για τους κόπους μας” ήρθε όμως στην επιστροφή, ακολουθώντας μια περιφερειακή δασική διαδρομή με τα ποδήλατά μας πίσω στην θέση Γκορτσιά (1.100μ υψόμετρο) εκεί που είχαμε αφήσει το αυτοκίνητο. Χαρήκαμε την ποδηλασία μας ανάμεσα από πεύκα “ρόμπολα”, οξυές που άρχισαν να “χρυσίζουν”, εξαιρετική θέα στις κορυφές και πολλές πηγές πρόθυμες να μας ξεδιψάσουν. Διασχίσαμε εγκαταλελειμμένα χωριά, καταπληκτικής ομορφιάς φαράγγια, μικρές πέτρινες εκκλησίες και ρυάκια να κυλάνε στα ακόμα πράσινα λιβάδια!

Τον αγαπημένο μας Όλυμπο, αν θελήσουμε να επισκεφθούμε ξανά στις κορυφές του θα το κάνουμε δίχως ποδήλατα, αλλά με τα πόδια, όπως συνήθιζαν από τα αρχαία χρόνια. Όμως θα ποδηλατήσουμε χαμηλότερα, γύρω από αυτόν στα απέραντα δάση, αφήνοντας το ήσυχο οροπέδιο στη διάθεση των Μουσών, όταν αυτές για το παιχνίδι τους θα επισκέπτονται τον Όλυμπο από τα γειτονικά Πιέρια όρη…

Ο συντάκτης

client-photo-1
Michalis Stamatiou
Life is a big adventure for me, especially, when I am in contact with nature... I love working with wood, riding my bicycle or hiking in the most remote areas of Greece. Founder of "Wood workers" and "Greece by cycle."

Σχόλια

Σχολιάστε την δημοσίευση